madeline-albright

Powervrouw: Madeleine Albright

De vrouw die stropdassen en pak verving door broches en hakken.

 

Verhalen uit de historie worden vaak gekenmerkt door mannen. Maar wij weten allemaal dat er ook vrouwen zijn die boven de massa uitsteken, hun dromen hebben nagejaagd en geschiedenis hebben geschreven. Deze powervrouwen wil ik een plek op deze site geven door hun verhaal te vertellen. In dit artikel: Madeleine Albright, de eerste vrouwelijke minister van Buitenlandse zaken van de VS.

 

slide_223184_915492_freeTjechoslowakije
Het verhaal van Madeleine begint in Tsjechoslowakije. Op 15 mei 1937 werd Marie Jana (Madeleine) geboren. Madeleines vader was diplomaat en ambassadeur van zijn geboorteland en daardoor de politieke inspiratie voor zijn dochter. Helaas moest hij met zijn familie vluchten voor de communistische opkomst in het oosten van Europa en, naar wat later in Madeleines leven pas duidelijker werd, zijn Joodse afkomst. Na de oorlog emigreerde de familie naar Amerika en settelden ze in Denver, waar ze na een aantal jaren officieel Amerikaanse staatsburgers werden.

 

Opleiding
In haar autobiografie beschrijft Madeleine zichzelf als een absolute streber. Na het afronden van haar middelbare school kon ze met een beurs een opleiding volgen aan het prestigieuze Wellesley. Een universiteit speciaal voor jonge vrouwen. Later zou ook Hillary Clinton hier haar opleiding volgen.

De studie van Madeleine voltrok zich zoals gewenst was bij een jonge vrouw in de jaren 50. Ze maakte vriendinnen voor het leven, haalde hoge cijfers en werd verliefd op haar toekomstige man: Joseph Albright. Drie dagen na haar afstuderen trouwden ze en konden ze beginnen aan hun leven samen.

 

Gezinsleven
Twee jaar na hun huwelijk werd de tweeling Anne en Alice geboren, 6 jaar later volgde hun dochter Katharine. Madeleine had de keuze gemaakt om thuis te blijven om voor de kinderen te zorgen. Een beslissing die vragen opriep. Zo’n slimme, ondernemende vrouw moet toch een carrière najagen? In haar boek stelt Madeleine dat de keuze van vrouwen om thuis te blijven of om te gaan werken iets is wat elke vrouw voor haarzelf moet bepalen. En dat absoluut niemand het mag veroordelen bij een ander.

Tijdens de zorg voor de kinderen greep Madeleine de kans om zich verder te ontwikkelen. Zo begon ze aan haar postdoctorale studie en leerde ze Russisch. Twee diploma’s die ze hard nodig zou gaan hebben. Want op 13 januari 1982, 31 jaar na hun huwelijk, kondigt haar man aan van haar te willen scheiden. Een van de, wat ze zelf beschrijft, pijnlijkste momenten van haar leven. Maar wat haar in mijn ogen de kans gaf om haar echte kracht te gaan ontdekken.

 

De kracht van een gescheiden vrouw
Met haar PhD kon Madeleine na haar scheiding doceren aan Georgetown University. Haar postdoctorale onderzoek en haar Tjechoslowaakse achtergrond hadden haar inmiddels expert gemaakt op het gebied van Oost-Europese ontwikkelingen. Tijdens haar huwelijk was ze door haar liefde voor politiek ook actief bezig bij de democratische partij. Door als fundraiser te werken werd ze een bekend gezicht bij de partij. In de jaren 80 is Madeleine inmiddels adviseur op het gebied van buitenlands beleid voor de Democratische presidentskandidaten. Haar kennis en werkervaring in het Witte huis (waar ze in de jaren 70 werkte voor Senator Muskie onder het Carter presidentschap) zorgen ervoor dat ze een belangrijke functie gaat vervullen. Want in 1992, in het jaar dat Bill Clinton zijn eerste termijn als president start, is Madeleine al flink in de picture gekomen wanneer het om buitenlands beleid gaat. Daarom benoemt Clinton haar tot vertegenwoordiger van de VS bij de Verenigde Naties.

 

Bill+Clinton+Madeleine+Albright+Former+Secretary+C7obLyXFeU_lDus nog geen minister van Buitenlandse zaken..
Nee, maar de VN was wel een uitstekende plek om ervaring op te doen. Om goed te begrijpen hoe ingewikkeld deze functie was, is het belangrijk om te kijken naar de ontwikkelingen in de wereld eind jaren 80 en begin jaren 90. Zoals bekend viel de Berlijnse muur in 1989, en nam daarmee het communisme tijdens de val met zich mee. De wereld was niet meer verdeeld in de twee supermachten van de koude oorlog, maar bestond uit een failliet Rusland (inclusief kernwapens) en een tal van voormalige satellietstaten die onafhankelijkheid hadden uitgeroepen zonder een stevige basis te hebben. Reken maar dat er werk aan de winkel was bij een organisatie zoals die van de VN. Niet alleen moest Rusland begrepen en benaderd worden, maar ook de Oost-Europese landen moesten geholpen en erkend worden. Daarnaast heerste het communisme in China en de Zuid Amerikaanse landen én waren er oorlogen in Afrika gaande.

Albright hield zich met onnoembaar veel kwesties bezig tijdens haar ambassadeurschap. Onder andere de benoeming van het Joegoslavië tribunaal, de vredesmissie in Rwanda, de oorlog in Bosnië (waar de massamoord van Srebrenica een zwart hoofdstuk voor de Nederlandse geschiedenis is) en de oplopende spanningen tussen Cuba en de VS.

 

En dan is het zover
Op 1996 begint de tweede termijn van Bill Clinton en daar hoorde ook een nieuwe minister van Buitenlandse zaken bij. Na een felle strijd met twee mannelijke kandidaten werd Madeleine gekozen. Volgens haar hielpen de woorden van Hillary Clinton naar haar man ook mee:

 

“ Alleen als je Madeleine kiest, krijg je iemand die dezelfde waarden heeft als jij, die een welbespraakt voorstander is van je buitenlandse beleid en op wie alle meiden trots kunnen zijn.”

 

Aan de slag
Tijdens haar termijn als minister waren er heel veel kwesties gaande: het opbouwen van Europa (ook in de jaren 90 was Oost-Europa nog steeds bezig met de opbouw en wilden alle voormalig satelliet staten dolgraag toetreden tot de NAVO, iets waar Rusland absoluut niet blij mee was), Saddam Hoessein met zijn twijfelachtige uitspraken over kernwapens, oorlog in het Midden Oosten en de oorlog tussen de VS en Servië.

In een termijn van vier jaar heeft Madeleine al haar tijd, energie en gebrek aan slaap gestoken in een wereld waarin landen betere (en zelfs vreedzame) banden opbouwden, dictators hun straf kregen en waar democratieën werden opgebouwd. Ze heeft de presidenten van Palestina en Israël aan dezelfde tafel gekregen, ze zorgde ervoor dat Milosevic zijn verdiende straf heeft gekregen en ze hield Irak sterk onder controle.

 

Speerpunten in haar leven91joqU+TPtL
Er zijn een 2 punten in het leven waar Madeleine volgens haar memoires veel waarde aan hecht. De eerste is democratie: de vrijheid om te geloven wat we willen, te zeggen wat we willen en te zijn wie we willen zijn. In haar gehele leven heeft zij voor de democratie gewerkt en gestreden met de wens dat alle landen ter wereld deze bestuursvorm aanhangen.

Het tweede element is dat alle vrouwen in de kracht van hun eigen stem moeten geloven. Ze schrijft in haar boek dat vooral de eerste jaren na haar scheiding zo moeilijk waren omdat ze niet meer wist wie ze was zonder “de vrouw van” te zijn. Bang om haar mening te geven. Maar naarmate ze actiever in de politiek werd, en merkte dat haar ideeën werden opgepakt geloofde ze meer en meer in haar eigen kunnen en is het haar wens dat alle vrouwen dit inzien en toepassen in hun eigen leven.

Door haar geloof in deze twee onderwerpen wist ze dat het tijd was om haar spullen in te pakken op 20 januari 2001, haar laatste dag als minister van Buitenlandse Zaken. Het was wrang voor haar om afscheid te moeten nemen, maar dat is ook de schoonheid van de democratie. Ze heeft laten zien dat ook vrouwen een positie zoals minister van Buitenlandse Zaken aankunnen. Na haar zouden Condeleeza Rice en Hillary Clinton volgen.

Anno 2017 zit Madeleine niet stil. Als 80-jarige doceert ze nog aan Georgetown, geeft ze interviews waarin ze aangeeft wat een idioot Trump is en geeft in haar Twitter account (ja, echt!) aan dat ze haar liefde voor broches nog steeds niet kwijt is én dat ze een occasional drummer is. Wat een topvrouw!

 

Madeleine Albright. Let ook goed op de broche. Ze stond bekend om haar liefde voor deze sieraden. Iedere broche die ze droeg had een specifieke betekenis voor de ontwikkelingen die gaande waren.

 

 

Geef een reactie